oburzenie - LEO: Übersetzung im Polnisch ⇔ Deutsch Wörterbuch

Mögliche Grundformen

oburzenie
oburzyć (Verb)
oburzyć się (Verb)

Substantive

oburzenie  n.  Pl.: oburzenia	die Empörung  kein Pl.
oburzenie  n.  Pl.: oburzenia	die Entrüstung  Pl.: die Entrüstungen

Adjektive / Adverbien

z oburzeniem	empört  Adv.
z oburzeniem	entrüstet  Adv.
pełen oburzenia	empört

Verben

oburzać kogoś  perfektiv: oburzyć	jmdn. empören  | empörte, empört |
oburzać kogoś  perfektiv: oburzyć	jmdn. entrüsten  | entrüstete, entrüstet |
oburzać się  perfektiv: oburzyć się	sich^Akk. empören  | empörte, empört |
oburzać się  perfektiv: oburzyć się	sich^Akk. entrüsten  | entrüstete, entrüstet |
oburzać się na coś  perfektiv: oburzyć się	sich^Akk. über etw.^Akk. empören  | empörte, empört |
oburzać się na coś  perfektiv: oburzyć się	sich^Akk. über etw.^Akk. entrüsten  | entrüstete, entrüstet |

Orthographisch ähnliche Wörter

obrażenie, odurzenie