zerreißen - LEO: Übersetzung im Polnisch ⇔ Deutsch Wörterbuch

Substantive

rozerwanie  n.  kein Pl.

das Zerreißen  kein Pl.

Verben

zrywać się  perfektiv: zerwać się	zerreißen  | zerriss, zerrissen |
rozdzierać się  perfektiv: rozedrzeć się	zerreißen  | zerriss, zerrissen |
drzeć coś  perfektiv: podrzeć	etw.^Akk. zerreißen  | zerriss, zerrissen |
rozdzierać coś  perfektiv: rozedrzeć	etw.^Akk. zerreißen  | zerriss, zerrissen |
rozpruwać się  perfektiv: rozpruć się	zerreißen  | zerriss, zerrissen |   - Pullover
rozrywać się  perfektiv: rozerwać się [fig.]	sich^Akk. zerreißen  | zerriss, zerrissen | [fig.]
brać kogoś (oder: coś) na języki  perfektiv: wziąć [ugs.]	sich^Dat. das Maul über jmdn./etw. zerreißen [ugs.]

Adjektive / Adverbien

wewnętrznie rozdarty

innerlich zerrissen

Orthographisch ähnliche Wörter

zerbeißen, Zerbeißen, zerreiben