zerwa - LEO: Übersetzung im Polnisch ⇔ Deutsch Wörterbuch

Mögliche Grundformen

zerwa
zerwać się (Verb)
zerwać (Verb)

Substantive

zerwa  f.  Pl.: zerwy [BOT.]

die Teufelskralle  Pl.: die Teufelskrallen

Verben

zrywać coś  perfektiv: zerwać	etw.^Akk. pflücken  | pflückte, gepflückt |
zrywać coś  perfektiv: zerwać	etw.^Akk. abreißen  | riss ab, abgerissen |
zrywać coś  perfektiv: zerwać	etw.^Akk. abpflücken  | pflückte ab, abgepflückt |
zrywać się (na nogi)  perfektiv: zerwać się	aufspringen  | sprang auf, aufgesprungen |
zrywać się  perfektiv: zerwać się	abreißen  | riss ab, abgerissen |
zrywać się  perfektiv: zerwać się	aufschrecken  | schrak auf, aufgeschreckt |
zrywać się  perfektiv: zerwać się	zerreißen  | zerriss, zerrissen |
zrywać coś  perfektiv: zerwać	etw.^Akk. abdecken  | deckte ab, abgedeckt |   - Dach
zrywać coś  perfektiv: zerwać	etw.^Akk. brechen  | brach, gebrochen |   - Blume
zrywać coś  perfektiv: zerwać	etw.^Akk. abbrechen  | brach ab, abgebrochen |   - Kontakt
zrywać z kimś  perfektiv: zerwać	mit jmdm. abschließen  | schloss ab, abgeschlossen |   - Beziehung beenden
zrywać się  perfektiv: zerwać się [fig.]	sich^Akk. losreißen  | riss los, losgerissen | [fig.]
zrywać z czymś  perfektiv: zerwać [fig.]	mit etw.^Dat. aufräumen  | räumte auf, aufgeräumt |
zrywać z kimś (oder: czymś)  perfektiv: zerwać [fig.]	mit jmdm./etw. brechen  | brach, gebrochen | [fig.]
zrywać z kimś  perfektiv: zerwać	jmdm. den Laufpass geben  | gab, gegeben | [fig.]
zrywać z kimś  perfektiv: zerwać [ugs.]	mit jmdm. Schluss machen  | machte, gemacht | [ugs.]
zrywać z kimś przyjaźń  perfektiv: zerwać	jmdm. die Freundschaft aufkündigen   auch: aufkünden  | kündigte auf, aufgekündigt / kündete auf, aufgekündet |   - i. S. v.: kündigen [form.]

Adjektive / Adverbien

wytrzymały na zerwanie (auch: rozerwanie)

reißfest  Adj.

Orthographisch ähnliche Wörter

czerw, werwa, zebra

Zebra