ambicja - LEO: Übersetzung im Polnisch ⇔ Deutsch Wörterbuch

Substantive

ambicja  f.  Pl.: ambicje	die Ambitionen
ambicja  f.  Pl.: ambicje	der Ehrgeiz  kein Pl.
ambicja  f.  Pl.: ambicje	die Eitelkeit  Pl.: die Eitelkeiten
ambicja  f.  Pl.: ambicje	das Geltungsbedürfnis  Pl.: die Geltungsbedürfnisse
ambicja  f.  Pl.: ambicje	die Zielstrebigkeit  Pl.
ambicja  f.  Pl.: ambicje	die Ambition  Pl.: die Ambitionen [form.]
chorobliwa ambicja [fig.]	die Geltungssucht  Pl.

Adjektive / Adverbien

mający duże ambicje	aufstrebend
mający duże ambicje	sehr ehrgeizig

Verben

mieć ambicje dokonania czegoś

etw.^Akk. anstreben  | strebte an, angestrebt | [form.]

Aus dem Umfeld der Suche

próżność