erweisen - LEO: Übersetzung im Polnisch ⇔ Deutsch Wörterbuch

Substantive

wyświadczanie  n.  kein Pl.

das Erweisen

Verben

okazywać się  perfektiv: okazać się	sich^Akk. erweisen  | erwies, erwiesen |
okazywać komuś coś  perfektiv: okazać	jmdm. etw.^Akk. erweisen  | erwies, erwiesen |
wyświadczać komuś coś  perfektiv: wyświadczyć	jmdm. etw.^Akk. erweisen  | erwies, erwiesen |   - Dienst
skompromitować się (czymś)	sich^Akk. etw.^Gen. als unwürdig erweisen
wyświadczać komuś przysługę  perfektiv: wyświadczyć	jmdm. einen Dienst erweisen
wyświadczyć komuś niedźwiedzią przysługę [fig.]	jmdm. einen Bärendienst erweisen
oddać komuś ostatnią posługę [fig.]	jmdm. die letzte Ehre erweisen [fig.]

Orthographisch ähnliche Wörter

bereisen, beweisen, erwiesen, vereisen, verweisen, verwesen