ubieranie - LEO: Übersetzung im Polnisch ⇔ Deutsch Wörterbuch

Mögliche Grundformen

ubieranie
ubierać (Verb)
ubierać się (Verb)

Substantive

ubieranie  n.  kein Pl.	das Ankleiden  kein Pl.
ubieranie się  n.	der Kleidungsstil  Pl.
ubieranie  n.  kein Pl.	das Anziehen  kein Pl.   - Kleidung
styl ubierania (się)	der Kleidungsstil  Pl.

Verben

ubierać coś  perfektiv: ubrać	etw.^Akk. anziehen  | zog an, angezogen |
ubierać kogoś  perfektiv: ubrać	jmdn. ankleiden  | kleidete an, angekleidet |
ubierać kogoś  perfektiv: ubrać	jmdn. anziehen  | zog an, angezogen |
ubierać się  perfektiv: ubrać się	sich^Akk. ankleiden  | kleidete an, angekleidet |
ubierać się  perfektiv: ubrać się	sich^Akk. anziehen  | zog an, angezogen |
ubierać komuś coś z długim rękawem	jmdn. langärmelig anziehen  | zog an, angezogen |

Phrasen

ubierać się (auch: ubrać się) na cebulkę [fig.] [TEXTIL.]

sich^Akk. nach dem Zwiebelprinzip kleiden

Orthographisch ähnliche Wörter

ubieganie, upieranie, zbieranie