uczenie - LEO: Übersetzung im Polnisch ⇔ Deutsch Wörterbuch

Mögliche Grundformen

uczenie
uczyć (Verb)
uczyć się (Verb)

Substantive

uczenie  n.  kein Pl.	das Unterrichten  kein Pl.
uczenie się  n.	das Lernen  kein Pl.
proces uczenia	der Lernprozess  Pl.: die Lernprozesse

Verben

uczyć (kogoś czegoś)  perfektiv: nauczyć	(jmdn. in etw.^Akk.) unterrichten  | unterrichtete, unterrichtet |
uczyć się (czegoś)  perfektiv: nauczyć się	(etw.^Akk.) lernen  | lernte, gelernt |
uczyć (kogoś czegoś)  perfektiv: nauczyć	(jmdn. in etw.^Akk.) ausbilden  | bildete aus, ausgebildet |
uczyć (kogoś) czegoś  perfektiv: nauczyć	(jmdm.) etw.^Akk. beibringen  | brachte bei, beigebracht |
uczyć (kogoś) czegoś  perfektiv: nauczyć	(jmdn.) etw.^Akk. lehren  | lehrte, gelehrt |
uczyć się czegoś  perfektiv: nauczyć się	sich^Dat. etw.^Akk. aneignen  | eignete an, angeeignet |
uczyć  perfektiv: nauczyć	lehren  | lehrte, gelehrt |   - unterrichten
uczyć się od kogoś	bei jmdm. in die Lehre gehen  | ging, gegangen |
uczyć kogoś samodzielności  perfektiv: nauczyć	jmdn. zur Selbstständigkeit erziehen  | erzog, erzogen |
uczyć kogoś uprzejmości  perfektiv: nauczyć	jmdn. zur Höflichkeit erziehen  | erzog, erzogen |
uczyć się dalej  perfektiv: nauczyć się	sich^Akk. fortbilden  | bildete fort, fortgebildet |
uczyć się (czegoś) na pamięć  perfektiv: nauczyć się	(etw.^Akk.) auswendig lernen  | lernte, gelernt |

Beispiele

Będę uczyć się języka polskiego.	Ich werde Polnisch lernen.
Dziś uczę się słówek.	Ich lerne heute Vokabeln.

Orthographisch ähnliche Wörter

hucznie, tuczenie