uczony - LEO: Übersetzung im Polnisch ⇔ Deutsch Wörterbuch

Mögliche Grundformen

uczony
uczyć się (Verb)
uczyć (Verb)

Substantive

uczony  m.  Pl.: uczeni

der Gelehrte  Pl.: die Gelehrten

Adjektive / Adverbien

uczony  Adj.

gelehrt

Verben

uczyć (kogoś czegoś)  perfektiv: nauczyć	(jmdn. in etw.^Akk.) unterrichten  | unterrichtete, unterrichtet |
uczyć się (czegoś)  perfektiv: nauczyć się	(etw.^Akk.) lernen  | lernte, gelernt |
uczyć (kogoś czegoś)  perfektiv: nauczyć	(jmdn. in etw.^Akk.) ausbilden  | bildete aus, ausgebildet |
uczyć (kogoś) czegoś  perfektiv: nauczyć	(jmdm.) etw.^Akk. beibringen  | brachte bei, beigebracht |
uczyć (kogoś) czegoś  perfektiv: nauczyć	(jmdn.) etw.^Akk. lehren  | lehrte, gelehrt |
uczyć się czegoś  perfektiv: nauczyć się	sich^Dat. etw.^Akk. aneignen  | eignete an, angeeignet |
uczyć  perfektiv: nauczyć	lehren  | lehrte, gelehrt |   - unterrichten
uczyć się od kogoś	bei jmdm. in die Lehre gehen  | ging, gegangen |
uczyć kogoś samodzielności  perfektiv: nauczyć	jmdn. zur Selbstständigkeit erziehen  | erzog, erzogen |
uczyć kogoś uprzejmości  perfektiv: nauczyć	jmdn. zur Höflichkeit erziehen  | erzog, erzogen |
uczyć się dalej  perfektiv: nauczyć się	sich^Akk. fortbilden  | bildete fort, fortgebildet |
uczyć się (czegoś) na pamięć  perfektiv: nauczyć się	(etw.^Akk.) auswendig lernen  | lernte, gelernt |

Beispiele

Będę uczyć się języka polskiego.	Ich werde Polnisch lernen.
Dziś uczę się słówek.	Ich lerne heute Vokabeln.

Orthographisch ähnliche Wörter

huczny, juczny, tuczny