nadać - LEO: Übersetzung im Polnisch ⇔ Deutsch Wörterbuch

Verben

nadawać (coś)  perfektiv: nadać	(etw.^Akk.) senden  | sendete/sandte, gesendet/gesandt |
nadawać (coś)  perfektiv: nadać	(etw.^Akk.) funken  | funkte, gefunkt |
nadawać się dla kogoś  perfektiv: nadać się	sich^Akk. für jmdn. eignen
nadawać się do czegoś  perfektiv: nadać się	sich^Akk. für etw.^Akk. eignen  | eignete, geeignet |
nadawać się do czegoś  perfektiv: nadać się	sich^Akk. zu etw.^Dat. eignen  | eignete, geeignet |
nadawać się do czegoś  perfektiv: nadać się	zu etw.^Dat. taugen  | taugte, getaugt |
nadawać się jako ktoś (oder: coś)  perfektiv: nadać się	als jmd./etw. geeignet sein
nadawać coś  perfektiv: nadać	etw.^Akk. aufgeben  | gab auf, aufgegeben |   - Brief
nadawać coś  perfektiv: nadać	etw.^Akk. ausstrahlen  | strahlte aus, ausgestrahlt |   - im Fernsehen
nadawać komunikat  perfektiv: nadać	eine Durchsage machen  | machte, gemacht |
nadawać komuś szlachectwo  perfektiv: nadać	jmdn. adeln  | adelte, geadelt |
nadawać komuś obywatelstwo  perfektiv: nadać [ADMIN.]	jmdn. einbürgern  | bürgerte ein, eingebürgert |
nadawać czemuś oprawę  perfektiv: nadać [form.]	etw.^Akk. umrahmen  | umrahmte, umrahmt | [form.]
nadawać komuś (oder: czemuś) jakieś miano  perfektiv: nadać [form.]	jmdm./etw. einen Namen geben

Phrasen

nadać (auch: nadać) komuś tytuł hrabiego [HIST.]

jmdn. grafen  | grafte, gegraft |   selten

Orthographisch ähnliche Wörter

badać, gadać, jadać, nadal, nadać, padać, zadać, żądać