przebić - LEO: Übersetzung im Polnisch ⇔ Deutsch Wörterbuch

Mögliche Grundformen

przebić
przebicie (Substantiv)

Verben

przebić się do kogoś (oder: czegoś)	sich^Akk. an jmdn./etw. heranarbeiten
przebić coś	etw.^Akk. durchhaben  | hatte durch, durchgehabt | [ugs.] [fig.]
przebijać coś  perfektiv: przebić	etw.^Akk. durchbrechen  | durchbrach, durchbrochen |
przebijać coś  perfektiv: przebić	etw.^Akk. durchdringen  | durchdrang, durchdrungen / drang durch, durchgedrungen |
przebijać coś  perfektiv: przebić	etw.^Akk. durchschlagen  | durchschlug, durchschlagen |
przebijać się (do czegoś)  perfektiv: przebić się	etw.^Akk. aufbrechen  | brach auf, aufgebrochen |
przebijać się  perfektiv: przebić się   auch  [fig.]	sich^Akk. durchschlagen  | schlug durch, durchgeschlagen |   auch  [fig.]
przebijać się przez coś  perfektiv: przebić się	etw.^Akk. durchbrechen  | brach durch, durchgebrochen |
przebijać się przez coś  perfektiv: przebić się	sich^Akk. durch etw.^Akk. graben  | grub, gegraben |
przebijać się  perfektiv: przebić się [fig.]	sich^Akk. durchboxen  | boxte durch, durchgeboxt | [ugs.] [fig.]

Substantive

przebicie  n.  Pl.: przebicia   auch  [fig.]	der Durchbruch  Pl.: die Durchbrüche
wytrzymałość na przebicie [TECH.]	die Durchschlagfestigkeit  Pl.
przebicie opony [AUTOM.]	die Reifenpanne  Pl.: die Reifenpannen
napięcie przebicia [TECH.]	die Durchschlagspannung  Pl.: die Durchschlagspannungen
napięcie przebicia [TECH.]	die Überschlagspannung  Pl.: die Überschlagspannungen

Beispiele

Przebiła mi się opona.

Ich hatte eine Reifenpanne.

Orthographisch ähnliche Wörter

przybić, rzeźbić, trzebić