rozerwanie - LEO: Übersetzung im Polnisch ⇔ Deutsch Wörterbuch

Mögliche Grundformen

rozerwanie
rozerwać się (Verb)
rozerwać (Verb)

Substantive

rozerwanie  n.  kein Pl.

das Zerreißen  kein Pl.

Verben

rozerwać coś	etw.^Akk. durchreißen  | riss durch, durchgerissen |
rozerwać się	durchreißen  | riss durch, durchgerissen |
rozerwać się	sich^Akk. ablenken  | lenkte ab, abgelenkt |
rozerwać kogoś [fig.]	jmdn. auf andere Gedanken bringen  | brachte, gebracht |
rozrywać coś  perfektiv: rozerwać	etw.^Akk. aufreißen  | riss auf, aufgerissen |
rozrywać się  perfektiv: rozerwać się [fig.]	sich^Akk. zerreißen  | zerriss, zerrissen | [fig.]

Adjektive / Adverbien

wytrzymały na zerwanie (auch: rozerwanie)

reißfest  Adj.

Orthographisch ähnliche Wörter

przerwanie, rozebranie, rozlewanie