wynikać - LEO: Übersetzung im Polnisch ⇔ Deutsch Wörterbuch

Verben

wynikać z czegoś	aus etw.^Dat. folgen  | folgte, gefolgt |
wynikać z czegoś	sich^Akk. aus (oder: von) etw.^Dat. ableiten  | leitete ab, abgeleitet |
wynikać z czegoś	sich^Akk. aus etw.^Dat. ergeben  | ergab, ergeben |
wynikać z czegoś  perfektiv: wyniknąć	aus etw.^Dat. entstehen  | entstand, entstanden |
wynikać z czegoś  perfektiv: wyniknąć	aus etw.^Dat. hervorgehen  | ging hervor, hervorgegangen |
wynikać  perfektiv: wyniknąć	rauskommen  | kam raus, rausgekommen | [ugs.]
wynikać z czegoś	aus etw.^Dat. resultieren  | resultierte, resultiert | [form.]
wynikać z czegoś  perfektiv: wyniknąć	aus etw.^Dat. erwachsen  | erwuchs, erwachsen | [form.]

Definitionen

uraz kręgosłupa (szyjnego), wynikający z gwałtownego przyspieszenia lub zahamowania w czasie jazdy [MED.]

das Schleudertrauma  Pl.: die Schleudertraumen/die Schleudertraumata

Phrasen

jak wynika z doświadczenia

erfahrungsgemäß  Adv.

Orthographisch ähnliche Wörter

wnikać