zgubić - LEO: Übersetzung im Polnisch ⇔ Deutsch Wörterbuch

Verben

zgubić coś	etw.^Akk. verbummeln  | verbummelte, verbummelt | [ugs.] [pej.]
gubić coś  perfektiv: zgubić	etw.^Akk. verlieren  | verlor, verloren |
gubić się  perfektiv: zgubić się	abhandenkommen  | kam abhanden, abhandengekommen |
gubić się  perfektiv: zgubić się	sich^Akk. verirren  | verirrte, verirrt |
gubić się  perfektiv: zgubić się	sich^Akk. verlieren  | verlor, verloren |
gubić się  perfektiv: zgubić się	verloren gehen  | ging, gegangen |
gubić się  perfektiv: zgubić się   - idąc na piechotę	sich^Akk. verlaufen  | verlief, verlaufen |
gubić się  perfektiv: zgubić się	abirren  | irrte ab, abgeirrt | [form.]
gubić wątek  perfektiv: zgubić	den Faden verlieren  | verlor, verloren | [fig.]
gubić wątek  perfektiv: zgubić	sich^Akk. verlieren  | verlor, verloren | [fig.]

Beispiele

Zgubił się.   - portfel

Er ist weg.

Orthographisch ähnliche Wörter

gubić, zagubić