Substantive | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| identity auch [MATH.] | die Identität Pl.: die Identitäten | ||||||
| identity | die Gleichheit Pl. | ||||||
| identity | die Individualität kein Pl. | ||||||
| identity | die Persönlichkeit Pl.: die Persönlichkeiten | ||||||
| identity [MATH.] | das Einselement Pl.: die Einselemente | ||||||
| identity card | der Ausweis Pl.: die Ausweise | ||||||
| identity card | die Kennkarte Pl.: die Kennkarten | ||||||
| identity card | der Personalausweis Pl.: die Personalausweise | ||||||
| identity card | die Identitätskarte Pl.: die Identitätskarten | ||||||
| identity card | die Identkarte Pl.: die Identkarten | ||||||
| distinctive mark | das Erkennungszeichen Pl.: die Erkennungszeichen | ||||||
| identity papers plural noun | die Ausweispapiere | ||||||
| distinctive competence (auch: competency) | unterscheidende Kompetenz | ||||||
| distinctive competence (auch: competency) | charakteristische Kompetenz - Alleinstellungsmerkmal | ||||||
Adjektive / Adverbien | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| distinctive Adj. | unterscheidend | ||||||
| distinctive Adj. | ausgeprägt | ||||||
| distinctive Adj. | charakteristisch | ||||||
| distinctive Adj. | unverwechselbar | ||||||
| distinctive Adj. | markant | ||||||
| distinctive Adj. | unverkennbar | ||||||
| distinctive Adj. | apart | ||||||
| distinctive Adj. [JURA] | unterscheidungsfähig [Patentrecht] | ||||||
| left identity | linksneutral Adj. | ||||||
| right identity | rechtsneutral | ||||||
| of known identity | persönlich bekannt | ||||||
Verben | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| to prove one's identity | proved, proved/proven | | sichAkk. ausweisen | wies aus, ausgewiesen | | ||||||
| to disclose one's identity | disclosed, disclosed | | sichAkk. zu erkennen geben | ||||||
Werbung
Aus dem Umfeld der Suche | |
|---|---|
| noninterchangeable, non-interchangeable, distinctively, unmistakable | |
Werbung






