Ärger - LEO: Übersetzung im Polnisch ⇔ Deutsch Wörterbuch

Mögliche Grundformen

Ärger
sich ärgern (Akkusativ-sich) (Verb)
ärgern (Verb)
arg (Adjektiv)

Substantive

gniew  m.  kein Pl.	der Ärger  kein Pl.
kłopoty  m. Pl.	der Ärger  kein Pl.
problemy  m. Pl.	der Ärger  kein Pl.
złość  f.  kein Pl.	der Ärger  kein Pl.
utrapienie  n.  Pl.: utrapienia	der Ärger  kein Pl.

Verben

denerwować kogoś  perfektiv: zdenerwować	jmdn. ärgern  | ärgerte, geärgert |
dokuczać komuś  perfektiv: dokuczyć	jmdn. ärgern  | ärgerte, geärgert |
irytować kogoś  perfektiv: zirytować	jmdn. ärgern  | ärgerte, geärgert |
złościć kogoś  perfektiv: rozzłościć, zezłościć	jmdn. ärgern  | ärgerte, geärgert |
irytować się (czymś)  perfektiv: zirytować się	sich^Akk. (über etw.^Akk.) ärgern  | ärgerte, geärgert |
złościć się (na kogoś (oder: coś))  perfektiv: rozzłościć się, zezłościć się	sich^Akk. (über jmdn./etw.) ärgern  | ärgerte, geärgert |
denerwować się  perfektiv: zdenerwować się	sich^Akk. ärgern  | ärgerte, geärgert |
srożyć się	sich^Akk. ärgern  | ärgerte, geärgert |
denerwować się kimś (oder: czymś)  perfektiv: zdenerwować się	sich^Akk. über jmdn./etw. ärgern
mieć problemy	Ärger bekommen  | bekam, bekommen |
znaleźć się w tarapatach	Ärger bekommen  | bekam, bekommen |
mieć kłopoty	Ärger haben  | hatte, gehabt |
mieć problemy	Ärger haben  | hatte, gehabt |
przysparzać komuś kłopotów  perfektiv: przysporzyć	jmdm. Ärger bereiten  | bereitete, bereitet |

Adjektive / Adverbien

kiepski  Adj.	arg
mierny  Adj. [pej.]	arg

Beispiele

nic poza kłopotami	nichts als Ärger
Nie denerwuj się tym!	Ärgere dich nicht darüber!

Phrasen

szukać zaczepki [fig.]

Ärger suchen [fig.]

Orthographisch ähnliche Wörter

Jäger, Ärgere, ärgern