Streit - LEO: Übersetzung im Polnisch ⇔ Deutsch Wörterbuch

Mögliche Grundformen

Streit
streiten (Verb)
sich streiten (Akkusativ-sich) (Verb)

Substantive

kłótnia  f.  Pl.: kłótnie	der Streit  Pl.: die Streite
spór  m.  Pl.: spory	der Streit  Pl.: die Streite
awantura  f.  Pl.: awantury	der Streit  Pl.: die Streite
sprzeczka  f.  Pl.: sprzeczki	der Streit  Pl.: die Streite

Verben

kłócić się  perfektiv: pokłócić się	sich^Akk. streiten  | stritt, gestritten |
sprzeczać się  perfektiv: posprzeczać się	sich^Akk. streiten  | stritt, gestritten |
pokłócić się	in einen Streit geraten  | geriet, geraten |
dochodzić do kłótni  perfektiv: dojść	zu einem Streit kommen  | kam, gekommen |
procesować się z kimś [JURA]	mit jmdm. vor Gericht streiten  | stritt, gestritten |
zażegnać spór	einen Streit bereinigen
zakończyć kłótnię	einen Streit bereinigen
rozstrzygać spór  perfektiv: rozstrzygnąć   hauptsächlich  [JURA]	einen Streit entscheiden
arbitrażować [JURA]	einen Streit mithilfe eines Schiedsverfahrens entscheiden
kłócić się zawzięcie [fig.]	sich^Akk. streiten, dass die Fetzen fliegen [fig.]
kłócić się zażarcie [fig.]	sich^Akk. streiten, dass die Fetzen fliegen [fig.]
zażegnywać coś  perfektiv: zażegnać	etw.^Akk. beschwichtigen  | beschwichtigte, beschwichtigt |   - Streit

Phrasen

przeradzać się (auch: przerodzić się) w kłótnię	in einen Streit ausarten
szukać zaczepki [fig.]	Streit suchen [fig.]
spierać się o nic [fig.]	um des Kaisers Bart streiten [fig.]

Beispiele

O gustach się nie dyskutuje.	Über Geschmack lässt sich^Akk. nicht streiten.
Kłócą się często.	Sie streiten oft. [ugs.]

Orthographisch ähnliche Wörter

wstręt

Streik, strikt

Aus dem Umfeld der Suche

Gezänk, Streitigkeit, Zwist, Wortwechsel