anfangen - LEO: Übersetzung im Polnisch ⇔ Deutsch Wörterbuch

Verben

rozpoczynać (coś)  perfektiv: rozpocząć	(mit etw.^Dat.) anfangen  | fing an, angefangen |
poczynać  perfektiv: począć	anfangen  | fing an, angefangen |
rozpoczynać się  perfektiv: rozpocząć się	anfangen  | fing an, angefangen |
zaczynać się  perfektiv: zacząć się	anfangen  | fing an, angefangen |
rozpoczynać (coś)  perfektiv: rozpocząć	etw.^Akk. anfangen  | fing an, angefangen |
zaczynać od czegoś	anfangen mit etw.^Dat.  | fing an, angefangen |
nie wiedzieć w ogóle, co z kimś (oder: czymś) począć	mit jmdm./etw. nichts anfangen können
wcale kogoś (oder: czegoś) nie rozumieć	mit jmdm./etw. nichts anfangen können
nie wiedzieć za bardzo, co z kimś (oder: czymś) począć	mit jmdm./etw. wenig anfangen können
zbytnio kogoś (oder: czegoś) nie rozumieć	mit jmdm./etw. wenig anfangen können
zaczynać skromnie  perfektiv: zacząć	(ganz) klein anfangen  | fing an, angefangen |
zaczynać niemal od zera [fig.]	klein anfangen  | fing an, angefangen | [fig.]
nie wiedzieć w ogóle, co z kimś (oder: czymś) począć	mit jmdm./etw. nichts anzufangen wissen
wcale kogoś (oder: czegoś) nie rozumieć	mit jmdm./etw. nichts anzufangen wissen

Phrasen

rozdygotać się	anfangen zu zittern
rozdzwaniać się  perfektiv: rozdzwonić się	anfangen lange und laut zu läuten   - Glocken
rozdyskutować się	eine leidenschaftliche Diskussion anfangen

Beispiele

To się dobrze (auch: źle) zaczyna.	Das fängt gut (auch: schlecht) an.
Kiedy zaczynasz rano?	Wann fängst du morgens an?

Orthographisch ähnliche Wörter

abfangen, Abfangen, anfangend, anfragen, anlangen

Aus dem Umfeld der Suche

beginnen, anbrechen, losgehen